X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

تعارفات

موضوعی که همیشه برام جالب بوده ، تعارفات بیش از حد ایرانی هاست. تعارفاتی که اغلبشون دروغ محض و ریاکاریه.

همیشه شاهد اینجور مکالمات هستیم که :

تشریف بیارین منزل خدمتتون باشیم  در حالکیه اگر واقعا طرف بخواد بیاد منزلشون به هر دری میزنن که نیان. بهونه میتراشن و کلی هم اعصابشون خرد میشه و تو دلشون خدا خدا میکنن که یه طوری بشه نیان.

یا مثلا  بچه ای رو که می بینن میگن چقدر خوشگله در حالیکه ممکنه اصلا خوشگل نباشه و فقط بخاطر پدر و مادرش اینجوری میگن که ناراحت نشن.


یا مثلا بفرمایید شام یا ناهاری چیزی در خدمتتون باشیم یا مثلا طرف غذا درست کرده میگه قابلتو نداره ولی اگر واقعا اون فرد بخواد بیاد ازش بخوره ، تو دلش میگه کاش نیاد. غذا کم خودمونه!  یا اصلا چیزی تو یخچال نداره که باهاش غذا درست کنه بذاره جلو مهمون.

یا مثلا یه شئ ایی که داریم یا خریدیم یکی میگه زیباست و صاحبش هم همش میگه اگه خوشت میاد برش دار قابلتو نداره در صورتی که واقعا بخواد برداره صاحبش ناراحت میشه و احتمالا تو دلش یا پشت سرش به بقیه میگه دیدی چقد پر رو بود برش داشت!

همش تعارف الکی ان و ما ایرانی ها چقدر در تعارف کردن خبره ایم و خدارو صد هزار مرتبه شکر که خودمون میدونیم همش الکیه و اسباب زحمت صاحب تعارف نمیشیم!!


تو یه گروه دوستانه همه افراد باهم گرم میگیرن ، سلام علیک و استفاده از کلمات عزیزم ، گلم ، دوست مهربونم ، فداتم ، قربونت و ... بیداد میکنه ، اما همزمان همه گله دارن که چرا مورد توجه قرار نمیگیرن و کسی باهاشون حرف نمیزنه و اغلب سکوت میکنن!

چند بار اومد نوک زبونم که بگم دلیلش تعارفات الکی و بیخود بین ماست.

از بس الکی واسه هم نوشابه باز کردیم که این توقع پیش اومده دائما این رفتار رو داشته باشیم اما آدمی تا حدی میتونه رُل بازی کنه. از یه جایی به بعد خسته میشه و خود واقعیشو نشون میده. این میشه که وقتی کسی سلام میکنه همه میخونن ولی جواب نمیدن. الکی مثلا آنلاین نیستن و نخوندن! الکی!!!

چرا؟

چون فلان روز که ایشون سلام کرد یا عکس فرستاد،، میزان تعارفات درباره اش کم بود و به دل گرفت حالا اونم داره به نحوی تلافی میکنه.

همه بر این مسئله واقفن که این جور مکالمات الکی ان و دل خوشکنک ولی مجبورن ادامه بدن بهش چون فرهنگ حاکم بر جامعه ایران این شده.


فرهنگ دروغ

فرهنگ ریا

فرهنگ کاسه داغ تر از آش شدن

فرهنگ بیخودی تعریف و تمجید کردن ، پاچه خواری کردن.


و احتمالا نفع افراد در این زمینه است و اولین فایده اش اون حس درونیه که دلت میخواد همه ازت تعریف کنن و بهت توجه کنن و تا حدی با اینگونه رفتار پاسخ داده میشه و افراد حسشون ارضا میشه.


اما حقیقت اینه که در طولانی مدت این نحوه رفتار ضررش بیشتره. بالاخره آدم خسته میشه و اونوقته که دلخوری ها بوجود میاد.


خارجی ها چنین رفتارهایی ندارن و در برخورد با ایرانی ها اینگونه حرف زدن و رفتار کردن براشون عجیبه. صمیمیت بیش از حد دروغین که ندارن هیچ واقعیش هم مثل ما نیست.

هر چیزی حد و حدود داره. حتی دوست داشتن ها و ابراز محبت کردن به دوستان.


استفاده بیش از حد از کلماتی که حس صمیمیت به آدم میدن ، در فرهنگ ایرانی بیداد میکنه. جاهایی ، خوبی داره ولی اغلب تناقض هست و دروغ.

طرف از ریخت و قیافه فلان کس خوشش نمیاد ولی چون همسایه اش یا همکلاسی اش یا فامیلش یا همکارش هست مجبوره با الفاظ دارای صمیمیت صداش کنه و کلی تعارفات الکی.


کاش بتونیم این قسمت غلط از فرهنگمون رو اصلاح کنیم.




تاریخ : دوشنبه 26 تیر 1396 | 13:32 | نویسنده : marzi | نظرات (10)


  • paper | فروش رپورتاژ آگهی ارزان قیمت | فروش
  • فروش رپورتاژ آگهی ارزان قیمت | فروش رپورتاژ
  •  تعارفات - روزهای زندگی

    تعارفات

    موضوعی که همیشه برام جالب بوده ، تعارفات بیش از حد ایرانی هاست. تعارفاتی که اغلبشون دروغ محض و ریاکاریه.

    همیشه شاهد اینجور مکالمات هستیم که :

    تشریف بیارین منزل خدمتتون باشیم  در حالکیه اگر واقعا طرف بخواد بیاد منزلشون به هر دری میزنن که نیان. بهونه میتراشن و کلی هم اعصابشون خرد میشه و تو دلشون خدا خدا میکنن که یه طوری بشه نیان.

    یا مثلا  بچه ای رو که می بینن میگن چقدر خوشگله در حالیکه ممکنه اصلا خوشگل نباشه و فقط بخاطر پدر و مادرش اینجوری میگن که ناراحت نشن.


    یا مثلا بفرمایید شام یا ناهاری چیزی در خدمتتون باشیم یا مثلا طرف غذا درست کرده میگه قابلتو نداره ولی اگر واقعا اون فرد بخواد بیاد ازش بخوره ، تو دلش میگه کاش نیاد. غذا کم خودمونه!  یا اصلا چیزی تو یخچال نداره که باهاش غذا درست کنه بذاره جلو مهمون.

    یا مثلا یه شئ ایی که داریم یا خریدیم یکی میگه زیباست و صاحبش هم همش میگه اگه خوشت میاد برش دار قابلتو نداره در صورتی که واقعا بخواد برداره صاحبش ناراحت میشه و احتمالا تو دلش یا پشت سرش به بقیه میگه دیدی چقد پر رو بود برش داشت!

    همش تعارف الکی ان و ما ایرانی ها چقدر در تعارف کردن خبره ایم و خدارو صد هزار مرتبه شکر که خودمون میدونیم همش الکیه و اسباب زحمت صاحب تعارف نمیشیم!!


    تو یه گروه دوستانه همه افراد باهم گرم میگیرن ، سلام علیک و استفاده از کلمات عزیزم ، گلم ، دوست مهربونم ، فداتم ، قربونت و ... بیداد میکنه ، اما همزمان همه گله دارن که چرا مورد توجه قرار نمیگیرن و کسی باهاشون حرف نمیزنه و اغلب سکوت میکنن!

    چند بار اومد نوک زبونم که بگم دلیلش تعارفات الکی و بیخود بین ماست.

    از بس الکی واسه هم نوشابه باز کردیم که این توقع پیش اومده دائما این رفتار رو داشته باشیم اما آدمی تا حدی میتونه رُل بازی کنه. از یه جایی به بعد خسته میشه و خود واقعیشو نشون میده. این میشه که وقتی کسی سلام میکنه همه میخونن ولی جواب نمیدن. الکی مثلا آنلاین نیستن و نخوندن! الکی!!!

    چرا؟

    چون فلان روز که ایشون سلام کرد یا عکس فرستاد،، میزان تعارفات درباره اش کم بود و به دل گرفت حالا اونم داره به نحوی تلافی میکنه.

    همه بر این مسئله واقفن که این جور مکالمات الکی ان و دل خوشکنک ولی مجبورن ادامه بدن بهش چون فرهنگ حاکم بر جامعه ایران این شده.


    فرهنگ دروغ

    فرهنگ ریا

    فرهنگ کاسه داغ تر از آش شدن

    فرهنگ بیخودی تعریف و تمجید کردن ، پاچه خواری کردن.


    و احتمالا نفع افراد در این زمینه است و اولین فایده اش اون حس درونیه که دلت میخواد همه ازت تعریف کنن و بهت توجه کنن و تا حدی با اینگونه رفتار پاسخ داده میشه و افراد حسشون ارضا میشه.


    اما حقیقت اینه که در طولانی مدت این نحوه رفتار ضررش بیشتره. بالاخره آدم خسته میشه و اونوقته که دلخوری ها بوجود میاد.


    خارجی ها چنین رفتارهایی ندارن و در برخورد با ایرانی ها اینگونه حرف زدن و رفتار کردن براشون عجیبه. صمیمیت بیش از حد دروغین که ندارن هیچ واقعیش هم مثل ما نیست.

    هر چیزی حد و حدود داره. حتی دوست داشتن ها و ابراز محبت کردن به دوستان.


    استفاده بیش از حد از کلماتی که حس صمیمیت به آدم میدن ، در فرهنگ ایرانی بیداد میکنه. جاهایی ، خوبی داره ولی اغلب تناقض هست و دروغ.

    طرف از ریخت و قیافه فلان کس خوشش نمیاد ولی چون همسایه اش یا همکلاسی اش یا فامیلش یا همکارش هست مجبوره با الفاظ دارای صمیمیت صداش کنه و کلی تعارفات الکی.


    کاش بتونیم این قسمت غلط از فرهنگمون رو اصلاح کنیم.




    تاریخ : دوشنبه 26 تیر 1396 | 13:32 | نویسنده : marzi | نظرات (10)