| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 |
مگه قرار نبود کسری و کمبود انرژی باشه و مدارس تعطیل بشن؟
پس چی شد؟
آنفلوانزا چی؟ مگه کل شهرها و درمانگاهها پر نشده از افراد بیمار؟
مگه قرار نبود بارون بیاد و سیل بشه؟ اسمش چی بود؟ مانسون؟
کو پس؟ 
* * * پی نوشت : غروب یکشنبه یک آذر :
هوووووووررررررااااااا از دوشنبه ۲ آذر تا چهارشنبه ۴ آذر غیرحضوری شدیم بخاطر آنفلوانزا.
فقط ویس های طولانی آقای دکتر مدیر مدرسه روی نرو ماست!
دستورالعمل های بیشمار کلاسهای مجازی را تو ویس هاش میگه.
خیلی ایشون کمالگراست.
الآن واسه معاونان هم دستورالعمل حضور هر لحظه تو گروههای مجازی فرستاد!
والا منِ طفلکی که این روزها بیشتر کارهای مدرسه رو عصرها تو خونه با اینترنت خودم با لب تاپ شخصی و تلفن خودم انجام میدم.
کی قدر بدونه؟؟ مدیران؟ اولیاء ؟ سیستم؟ جامعه؟
هعیییی بابا کاش اینقدر وجدان کاری نداشتی و با طرحواره های اطاعت و ایثار خودت ما رو هم این مدلی بار نمیاوردی!
۱. پایان نامه دفاع کردم.
۲. اثاث کشی کردم
۳. یک مدرسه و یک کلنیک برای شروع کار پیدا کردم.
۴. برای شغل های پیشنهادی بسیااااار مطالعه کردم.
۵. مقاله فارسی نوشتم.
۶. چند کتاب مرتبط به روانشناسی خوندم و یادگرفتم.
۷. چندین فیلم و سریال جدید دیدم.
۸. تو مدرسه ارتباطات اجتماعی جدید شکل دادم. هم با والدین، هم بچه ها و هم همکاران
۹. خوابم منظم کردم.
۱۰. وزنم را کاهش دادم و تقریبا نرمال شدم.
۱۱. مسائل پزشکی و سلامتی ام کاملا دقیق پیگیری کردم و با مصرف دارو و ویزیت منظم، پایداری و سلامتی بدست آوردم.
۱۲. مقدمات درمانگرشدن را فراهم آوردم با گذراندن دوره های جامع در این زمینه، خرید محتوای تخصصی این رشته ها، ایجاد پشتوانه تجربی برای این مسئله.
۱۳. تحمل کردن آدمهای مختلف و با دیدگاههای خاص. بخصوص افرادی در جایگاه رئیس و دستور دهنده و تعامل با آنها
۱۴. خرید کتابها و لباسها و چیزهایی که نیازم بود.
۱۵. کم شدن سردردهای میگرنی
۱۶. دوری از فضای مسموم و مصنوع مجازی بخصوص اینستاگرام و چک کردن آن در حد نیاز ضروری.
* * * تو دو هفته اخیر ۳ تا اردو برای بچه ها برگزار کردیم. فردا قراره بریم سیرک.
* * * همچنان در حال شرح صدر و تمرین تاب آوری در برابر مدیران خبرچین و خاله زنک و ریاکار و شعاردهنده هستم.
* * * تنها بخش زیبای مدرسه، وجود پاک و معصوم بچه ها هستن. هرچند بعضی هاش آینه تمام نمای والدین بیشعور و بی ادبشون هستن. ولی اغلب بچه ها خوبن و دوست داشتنی.