روزهای زندگی
وبلاگی برای بروز افکار من. برای بیان دیدگاههای من.
روزهای زندگی
وبلاگی برای بروز افکار من. برای بیان دیدگاههای من.من که هستم؟
من مرضیه 38 سالمه
و 18 ساله ازدواج کردم.
اینجا مکانی برای بروز افکار و دیدگاههای منه.
ادامه...
کارگاه دو روزه
یه کارگاه دو روزه توانمندسازی معلمان از طرف آموزش و پرورش شرکت کردم که نکات جالب توجهی داشت.
اول اینکه پایه های اول تا ششم شهرستان همه ملزم شدن به حضور در این دوره. مدیر ما به من گفت تو هم شرکت کن. گفتم چشم و به عنوان معلم پایه پنجم شرکت کردم.
هر پایه رو تو یک مدرسه آموزش میدادن. تو مدرسه ای که همه معلم های پنجم بودن، دو کلاس پُر که هر کلاس حدود ۳۰، ۴۰ نفر میشدن حضور داشتن. یعنی تو یه شهرستان فقط حدود ۸۰ معلم کلاس پنجم این دوره اجباری رو شرکت کردن.
روز اول، مدرس دوره فقط ریاضی آموزش داد تو ۴ ساعت.
خیلی خلاصه و تیتروار گفتن همکارا شما این مبحث رو چطور آموزش میدین؟ حالا بیاین این روش رو هم امتحان کنید.
از بین مطالب کتاب ریاضی هم سخت هاش رو انتخاب کردن و کار کردن. بقیه رو رد شدن.
روز دوم فارسی و علوم کار شد.
خیلی برام جالب بود سطح مطالب، روشهایی که بیان میشد، رفتار و برخورد معلمان استخدام رسمی و رفتار و سطح معلومات معلمان غیردولتی.
اول اینکه انواع روش تدریس ها، نکات روانشناسی برخورد با کودکان و دانش آموزان که میگفتن، ساده ترین و پیش پا افتاده ترین مطالب کتابهای ما بودند و مدرسین این کارگاه بعنوان روشهای جدید معرفی اش میکردن!
اینجا بود که فهمیدم من چقدر اطلاعات دارم و معلمانی که از ۱۸ سالگی وارد دانشگاه فرهنگیان میشن خیلیهاش سطح دانسته هاشون بسیار قدیمی و پایینه و به روز نیست!
چرا؟ چون از اول حقوق ثابت بدون تلاش و زحمت تو حسابشون بود. برای اثبات شایستگی هاشون و گرفتن جایگاه شغل معلمی لازم نبود هی تلاش کنن و مطلب جدید و متنوع و خلاقیت یاد بگیرن. چون همه توقعشون از مدارس دولتی پایین آورده بودن و اینها هم نیازی نداشتن توقعات سطح بالا رو جواب بدن. پس تلاشی برای بالا بردن سطح معلوماتشون نمیکردن و فقط به تعداد سالهایی که با بچه ها در تماس و ارتباط بودن تجربه کسب کردند.
دوم اینکه معلمان غیرانتفاعی از دانش و علم روانشناسی تربیتی بیشتر و بهتر استفاده میکردند.
سوم معلمان غیرانتفاعی روحیه انتقاد کردن و انتقادپذیری و دغدغه مندی را بیشتر از معلمان استخدام رسمی داشتند. معلم رسمی میخواست سر و ته قضایا زود هم بیاد و تمام بشه. انگار حال نداشتن این دوره رو بگذرونن و دلشون میخواست زود تمام بشه. از یادگیری خسته بودن. از پیاده کردن این مطالب جدید سر کلاسهاشون هم خسته بودن.انگیزه و رمق تلاش نداشتن!
جالب اینجاست معلم رسمی حقوقش خیلی بیشتر از حقوق معلم غیردولتی هست. بیمه اش کامل و ۳۰ روزه است. از مزایای زیادی برخوردارن که معلم غیردولتی اونها رو نداره ولی همین معلمین غیردولتی بیشتر طالب دانستن و بروز بودن ، هستند.
نکته دیگه امکانات درب و داغون و اندک مدارس دولتی هست. کولر نبود و ما در گرما این دو روز را سر کردیم.
وسیله پذیرایی نگذاشتن. بزور یه آبی ،چایی میتونستی پیدا کنی.
روی نیمکت هایی که برای بچه های ابتدایی طراحی شده بودند و خیلی کثیف و خط خطی و خراب بودند نشستیم. تاااازه همونم جا نبود.
ویدیو پروژکتور کلاسها خراب بود.
ماژیک ها نمینوشتن یا گاها غیروایت برد بودند.
خود مدرس مشخص بود اومده رفع تکلیفی دوره رو برگزار کنه که فقط انجامش داده باشه، چهارتا عکس بگیرن و برای ارتقا و رتبه بندی شون ازش استفاده کنن.
امشب پست همین دوره رو تو پیج معاونت آموزش ابتدایی شهرستان دیدم که به عنوان یک دستاورد بولدش کرده بود و میگفت کار شاق و بزرگی کرده!
این رفتار و کارشون منو یاد یه مطلبی انداخت. تو این آخر هفته و تعطیلات دو سه روز پیش ، من رفتم شهرستان زادگاهمون که شهر خیلی کوچک و محرومی هم هست.
همسرم گفت از این بنر بزرگ سر میدون برام عکس بگیر.گرفتم و گفتم چرا برات مهم بود؟ گفت این بنر دستاوردهای هفته دولتشون بود اونوقت برای افتتاحش نیومدن شهر زادگاهمون. پرسیدم چرا نیومدن؟ گفت چون خودشون میدونستن دروغه و هیچ کاری نکردن. دیدن همش الکیه گفتن به خودشون زحمت سفر ۲ ، ۳ ساعته رو ندن!
واقعا هم خنده دار بود و هم گریه دار.
اینه کشور ما، مسئولینش، سیستمش و کارکنانش!
تو همین دوره آموزش معلمان، یکی از مسئولینش عملا روش دزدی و تقلب و دور زدن هوش های مصنوعی برای گرفتن تصاویر بیشتر رایگان رو آموزش میداد. نحوه ایمیل فیک ساختن و اکانت جدید درست کردن با ایمیل جعلی و استفاده از هوش مصنوعی در آموزش!
خب مسئولی که خودش دور زدن و دغل کاری رو آموزش میده به معلمانش و اونو یک توانمندی میدونه که داره بهش افتخار میکنه که سواد رسانه ایش بالاست، چطور میشه انتظار داشت معلمان دانش آموزان خوب پرورش بدن؟ چطور انتظار کشوری آباد داشته باشیم؟
اخلاق در این جامعه مُرد!
* * * اگه نمیرم و موقعیت پیش بیاد در چنین مجامعی بیشتر حاضر بشم، بهتر میتونم فسق و فساد این جامعه رو بیان کنم و دیدگاهم راجع به کار در این جامعه منطقی تر میشه.
کار و فعالیت
این آخر هفته رو خالی کردیم و اومدیم ولایت دیدن بستگان بخصوص نوزادهای تازه متولد شده.
الآن عذاب وجدان دارم. چون کلی کار سرم ریخته شده که نمیدونم از کجا شروع کنم و کی تموم میشن؟!
خیلی نگرانم که نتونم به همه اش برسم یا اینکه خوب انجام نشن و قضاوت بشم. کلا ترس از خوب نبودن، کافی نبودن، نقص داشتن، بی کیفیت بودن کارم را دارم.
بابتش تمام وجودم اضطراب شده.
شهریور و مهر، ماههای خیلی خیلی شلوغی هستن برای من.
یعنی میشه آبان بیام و بگم به همه کارها بخوبی رسیدم و خوب انجام شدن؟!
دو ، سه تا کارگاه دارم این روزها میگذرونم.
پایان نامه نوشتنش تمام شده فقط مونده پاورپوینت درست کنم، مقاله رو بنویسم، کد اخلاق بگیرم، وسایل روز دفاع رو بگیرم.
واسه مدرسه خیلی کار باید انجام بدم. این بخش بیشترین حس اضطراب رو بهم میده چون تازه کارم و نمیدونم دقیقا چطوری باید انجام بشن که خوب باشه.
از طرفی کلینیکی که قراره باهم کار مشاوره و روانشناسی کار کنیم استارت معرفی و کارگاه ها رو زده و من از اول مهر باید اونجا هم فعالیتم رو شروع کنم.
هنوز هیچ ایده ای براش ندارم. تو کلنیک های خصوصی پرزنت خوب و درست درمون شناسنامه آدمه و مسیر رو برای ادامه کار هموار میکنه. صاحب کلنیک فعلا بهم اعتماد کرده.
کاش بتونم رضایت همیشگی اش رو بدست بیارم.
اینکار نیاز به مطالعه زیاد، به تلاش، به فهم روانشناسی از مسائل و اجرای تکنیک هایی که یاد گرفتیم داره.
یعنی میتونم ذهنم رو منسجم کنم و در این زمینه هم خوب عمل کنم؟
کاش بتونم ...
کاش روزی همه ی این نگرانی ها ، بشن یه خاطره خوب.
گرانی!
تا دیروز هر چی میخریدیم خودش با تورم وحشتناک ۳۰۰، ۴۰۰ درصدی بود. از دیروز تا امروز ۲۵ درصد دیگه بهش اضافه شد. فقط تو ۲۴ ساعت!
پس این خدایی که قراره آه مظلومان رو بشنوه و طومار ظالمان رو بپیچه کجاست؟
چطور میخواهید به مردم بگید ایمان و دین داشته باشن وقتی نشانه ای از برچیدن ظلم دیده نمیشه و روز به روز ، زبون و دست ظالمان درازتر و دیوار مظلومان کوتاه تر میشه.
خدایا بینا و شنوایی، ببین. بشنو!
خسته شدیم ...